Aflevering 9: Niet meer werken, wel leven: zingeving vinden na MS

Stoppen met werken door MS. Het klinkt als vakantie, maar het voelt als een vrije val…
Je dagritme: weg. Je collega’s: weg. Je gevoel van ‘nuttig zijn’: weg. Hoe ga je daar mee om?

In deze aflevering gaan Nick en Bram in op wat er gebeurt als je door MS stopt met werken: hoe vind je nieuwe zingeving als je oude leven wegvalt? Nick deelt hoe hij verrassend snel zijn weg vond door creativiteit in te zetten – blogs schrijven, schilderen, een dystopische boekenreeks – maar ook hoe hij worstelt tussen “radicale acceptatie en fel verzet”. Bram legt het Dual Process Model uit: hoe gezond oscilleren tussen verlies-gerichte emoties (rouwen om wie je was) en herstelgericht handelen (vooruitkijken) cruciaal is. Niet té veel naar één kant, maar afwisselend beide kanten erkennen.

Ze bespreken de verrassende valkuil: nieuwe prestatiedruk creëren. Bram: “Ik ben gestopt met werken om minder stress te hebben. Nu voel ik stress om een filmpje af te maken” Nick herkent jaloezie, niet op werkende collega’s, maar op mensen die nog lichamelijk fit zijn. En beide merken ze: té veel verwachten van jezelf blijft, ook jaren na diagnose.

Een belangrijk thema: is “het gezin draaiende houden” genoeg? Bram deelt hoe iemand hem vertelde – 16 jaar na diagnose – dat ze worstelt met “Wat doe ik nou eigenlijk de hele dag?” terwijl ze objectief veel doet. Die kloof tussen doen en voelen wordt besproken zonder valse oplossingen. Van Nick’s motto “Maak je niet druk over wat je kunt gaan mankeren” tot Bram’s eerlijkheid dat het ook na 11 jaar niet altijd als “genoeg” voelt – dit gesprek biedt realisme met hoop, zonder toxische positiviteit.

Beluister deze podcast op Spotify of bekijk hem op YouTube.

Herken je dit? Of worstel je er juist mee? We horen graag jullie ervaringen.